اونجا بچه ها از بین میله های ایستگاه سوار اتوبوس میشن هرچند تمام محوطه ی پارکینگ نجف آباد رو هم که میله بزنن آخرش صفی به چشم نمیخوره موقع سوار شدن!

اونجا با پنجاه تومن تا دم در دانشکده میری ، اینجا صد و هفتاد و پنج تومن میدی ، دم در دانشگاه پیاده میشی، از هفت خوان رستم(حراست) رد میشی، و به دانشکده که میرسی یکی دو کیلو کم کردی!

اینجا شهریه ترمی خدا تومن و هر روز سایت دانشکده خرابه، آزمایشگاه ها و وسایلشون مشکل داره، هزینه ی پروژه ها کاملا به عهده ی خودته و استاد راهنما هر کاری میکنه به جز راهنمایی! اونجا شهریه نمیدی، انواع پژوهشکده ها، انواع آزمایشگاه ها، اینترنت پرسرعت، انواع بوفه و رستوران در اختیار همه هست!استاد راهنما رو تا آخر پروژه به راحتی میشه پیدا کرد!

اینجا مهمترین مسیله حجاب و مانتوی خانم ها و تیپ و قیافه و مدل موی آقا پسرهاست، اونجا مهمترین مسیله آموزشه و آموزش و آموزش!

اینجا اتوبوس ها هر وقت بخوان میان چون وقت ارزشی نداره و راننده ها اجازه ی هم دهن شدن و اهانت به هر کسی رو دارن، اونجا غیرممکنه یک دقیقه دیرتر یا زودتر اتوبوس رو در ایستگاه ببینی(این قضیه رو امروز چهار بار تجربه کردم)و راننده هیچ وقت با شما همصحبت نمیشه بلکه حراست دانشگاه همه چیز رو کنترل میکنه.

اینجا یا گچ نیست یا استاد نیست یا کلاس خالی یا دانشجو! اونجا همه چیز هماهنگ و منظمه!

اینجا...

اونجا...

از مقایسه خسته شدم.

چهار سال بی نظمی و بی قانونی رو تو این داشنگاه نشونمون دادن که تفاوت ها رو درست درک کنیم.

از شکایت خسته شدیم و چیزی درست نشد.