این خط بالا رو الان برای دلداری دادن خودم نوشتم هاجدی نگیرین یه موقع!

یه پانوشت طولانی:

کتاب "یک زن (رنج و تنهایی)" نوشته ی "سیبیلا آلرامو"، داستان زندگی واقعی خانم آلرامو در ایتالیاست ... کتاب در سال ۱۹۰۶ یعنی چیزی حدود صد سال پیش نوشته شده است و حکایت از وضعیت تاسف بار زندگی زنان در جامعه ی بورژووازی داره... دقیقا نمیتونم بگم از چه چیز این کتاب خوشم اومد اما فکر میکنم در بعضی نقاط خاص شباهت عجیبی با زندگی خانواده های ایرانی در این جامعه داره... شاید به قول مترجم کتاب، آقا یا خانم(؟) "رامشک":  «هر جامعه ای برای رسیدن به تساوی حقوق زن و مرد در کوچکترین عضو خود یعنی خانواده، راه درازی در پیش دارد که بنابر وضعیت خاص فکری و مذهبی آن جامعه این جایگاه تحقق می یابد.»

تو این مدت چند تا کتاب دیگه هم خوندم، "بادباک باز" اثر "خالد حسینی" که واقعا قشنگ و تاثیر گذار بود و بعد از اون "دفترچه ی ممنوع" از "آلبا دسس پدس" با موضوعی مشابه "یک زن (رنج و تنهایی)" با این تفاوت که داستان در جامعه ی امروز دنبال میشه... و کتاب "محاکمه" ی "فرانتس کافکا" که یک شکل کلی از عدالت صوری موجود در تمام جوامع نشون داده.. کتاب "خاطرات روسپیان سودا زده ی من" اثر "گابریل گارسیا مارکز" که دوست جون خوبم "خوش خط" برام فرستادش... کتاب "عشق سال های وبا " از "گابریل گارسیا مارکز" ... و چند تا کتاب دیگه ...