ما آدمای فقیری هستیم!!!
و ما آدمای فقیر خوشبختی و شادی رو خیلی راحت گم کردیم!
ما آدمای فقیری هستیم!
چون نمیتونیم همدیگه رو به موقع! دوست داشته باشیم!
چون چند دقیقه لذت بردن از بدی هامون! مثه غرور، مثه شکستن احساسات آدما، مثه فروختن آدما به خاطر پول! و ... رو به داشتن دیگران در کنارمون ترجیح میدیم! چون پشیمون شدن و عذر خواهی کردن رو ترجیح میدیم به اشتباه رفتار نکردن، عصبانی نشدن، حرف ناحق نزدن و ...!!!و فقط وقتی اینارو میفهمیم که به نبودنمون تو این دنیا نزدیک میشیم! امشب خیلی خوشحالم! نمیخواستم حرفای غمگین بزنم!
کلاس فرانسه خیلی خوش گذشت! بعد ازکلاس هم با گل گلی جونم و دوستاش خیلی خوش گذشت!نمیخواستم حرف از چیزایی بزنم که برای همه ی ما حداقل یک بار یک لحظه ی تلخ رو به وجود آورده!!! اما نمیدونم چی شد یاد دوستای قدیمی خودم افتادم که خیلی راحت روزای خوب و خوشی که کنار هم داشتیم رو به خاطر حسادت و برداشت های اشتباه و افکار غلط یه نفر از دست دادیم. دلم برای همشون تنگ شده...

پ.ن۱: آرزویی در سر نمی شکفد جز آنکه توان برآوردنش نیز به تو ارزانی شده باشد. آرزومند را اما کوشش ها باید."یادداشت های مرد فرزانه / ریچارد باخ"
پ.ن۲:...فغان که وقت مروت چه تنگ حوصله بود

بلاخره چشممون به جمال این مدرک فارغ التحصیلی روشن شد البته با پذیرایی گرم و استقبال صمیمانه ی حراست دانشگاه از من و لولو ! باز هم خدا رو شکر با چادر سر کردن من ختم به خیر شد و مجبور نشدیم برگردیم تا اصفهان و مانتو عوض کنیم:دی
خلاصه که به قول یه دوستی که هم خاطرش برام عزیزه، هم خاطره اش و خیلی هم دلم براش تنگ شده و دلم میخواد ببینمش "به دریا رفته می داند بسیار سفر باید تا پخته شود خامی"
البته حال و هوای دانشگاه دیگه مثل قبل نبود.دیگه از اون سر و صدای زیاد و اون کریدور گردی ها و اون اعتصاب ها هیچ خبری نبود. دانشکده برق و کامپیوتر جدا شده بود و به قول خودمون تا سراب کتابخونه دیجیتال باید بری تا برسی به دانشکده هاشون. فنی 2 سر جای خودش و در اختیار گروه مواد بود!!! فنی 1 عزیزمون به صنایع تحویل داده شده بود و خلاصه اینکه اینقدر دانشکده ها بزرگ شده بود و پر از کلاس بود و خلوت بود که آدم احساس میکرد وارد بیمارستان شده. خلاصه که کلی حالمون گرفته شد دیدیم اینقدر گروه کامپیوتر سوت و کور شده... ارغوان و سمیرا از بازماندگان ورودی های خودمون رو هم دیدیم...

پ.ن: دیروز را
        برای مهربان بودن
        از دست دادم
        خدا کند
        فردا هم بیایی.

‌Be careful about reading health books. You may die of misprint!

"Mark Twain"

دو چیز انسان را شاد همی گرداند : خرید و عیدی :دی
اولی که امشب محقق شد، امیدواریم که دومی هم در راه باشد :دی
عیدتون مبارک..
لولو جونم مرسی که اومدی
البته یه کم کمتر شیکمو باش که دهنت نسوزه دیگه، آخه من نگرانتم

_ چرا؟
_ ترسو بود، ارزش دوست داشته شدن نداشت.

امروز از صبح یاد دوران کارآموزی و دوستای اون دوره بودم.
شاید به خاطر آهنگهای گلچینی بود که داشتم گوش می دادم . (گریه چشماش مال من...)
به هر حال که کلی خاطره رو برام زنده کردن این آهنگا..
یاد تعمیر سوزن پرینترها و نصب و راه اندازی شبکه ی دانشگاه خمینی شهر تو خاک و خُل و دِریل  زدنا به خیر که به هیچ دردی هم نخورد!!! آقای مرادی، آقای عباسی(رییس)، هاجر و زینب، شهلا، آقای سعیدی که آخرش هم معلوم نشد ترک بود یا اهوازی! ... .
 یاد صبحونه ی نون و پنیر و ناهارای مشترکی به خیر.
خواستم بگم همیشه آدمای ساده بیشتر تو ذهن میمونن و لحظه هایی که باهاشون گذروندیم خاطره میشن. خواستم بگم شاید مهم باشه آدم تو یه شرکت بزرگ و پر اسم و رسم کار کنه اما مهمتر از اون صمیمیت و رفاقت بین آدمهاست که اون شرکت رو سرپا نگه میداره و بزرگ...
یعنی امیدوارم حسادت باعث رقابت بشه نه چیز دیگه ای...
کاش از اون موقع ها یه عکس داشتم..

بعضی چیزها رو باید حتما به بعضی آدما یادآوری کرد البته اگر منظورت رو از اون حرف بفهمن. مثلا اینکه "هی فلانی تو اگه فلانی شدی منم کمکت کردم ها!" مِنَّت نیست ها فقط یه کم هضمش سخت بود برام...این روزا همش آدمایی می بینم که مصداق آدمای کوچیک(ساده) با آرزوهای بزرگن!انگار که یکی هی بخواد به من بگه "ممکنه! میشه!"گاهی اوقات اینقدر پیچیده فکر میکنم که خودم از خنده می میرم!!! شش خط کُد رو با هزار تا زحمت و بدبختی به پیچیده ترین نحو ممکن نوشتم که ثابت کنم منم بلدم. البته باز جای شکرش باقیه که جواب میداد. عاشق درس مدیریت بازاریابی شدم.

پ.ن۱:مهرورزی بی قید و شرط به دیگران یعنی مهم نیست کیستند و چه می کنند. عشق بی قید و شرط در ظاهر به بی تفاوتی می ماند. «یادداشت های مرد فرزانه نوشته ی ریچارد باخ»
پ.ن۲: خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام                                                              بر نام عمر و دولت احباب می‌زدم