شب يلدا يا «شب چله» شب اول زمستان و درازترين شب سال است. و فرداي آن با دميدن خورشيد، روزها بزرگ تر شده و تابش نور ايزدي افزوني مي يابد. اين بود که ايرانيان باستان، آخر پاييز و اول زمستان را شب زايش مهر يا زايش خورشيد مي خواندند و براي آن جشن بزرگي بر پا مي کردند.
اين جشن در ماه پارسي «دي» قرار دارد که نام آفريننده در زمان قبل از زرتشتيان بوده است که بعدها او به نام آفريننده نور معروف شد،همان که در زبان انگليسي "day"خوانده ميشود.
يلدا و جشنهاي مربوطه که در اين شب برگزار مي شود،يک سنت باستاني است.يلدا يک جشن آريايي است و پيروان ميتراييسم آن را از هزاران سال پيش در ايران برگزار مي کرده اند.يلدا روز تولد ميترا يا مهر است.اين جشن به اندازه زماني که مردم فصول را تعيين کردند کهن است.
نور،روز و روشنايي خورشيد،نشانه هايي از آفريدگار بود در حالي که شب ،تاريکي و سرما نشانه هايي از اهريمن. مشاهده تغييرات مداوم شب و روز مردم را به اين باور رسانده بود که شب و روز يا روشنايي و تاريکي در يک جنگ هميشگي به سر مي برند.روزهاي بلندتر روزهاي پيروزي روشنايي بود درحالي که روزهاي کوتاه تر نشانه اي از غلبه تاريکي.
براي در امان بودن از خطر اهريمن،در اين شب همه دور هم جمع مي شدند و با برافروختن آتش از خورشيد طلب برکت مي کردند.
از منابع رومي مي دانيم که پيران و پاکان به تپه اي رفته ، با لباس نو و مراسمي از آسمان مي خواستند که آن «رهبربزرگ» را براي رستگاري آدميان گسيل دارد و باور داشتند که نشانه زايش آن ناجي ، ستاره ايست که بالاي کوهي – به نام کوه فيروزي- که داراي درخت بسيار زيبايي بوده است، پديدار خواهد شد. و موبد بزرگ براي اين موضوع دعايي مي خوانده که قسمتي از آن هنوز در کتاب بهمن يشت بر جاي مانده و اين گونه است :

آن شب که سرورم زايد
نشانه اي از ملک آيد
ستاره از آسمان ببارد
هم آنگونه که رهبرم در آيد
ستاره اش نشان نمايد

ظاهرا پس از مسيحي شدن روميان، سيصد سال بعد از تولد عيسي مسيح، کليسا جشن تولد مهر را به عنوان زادروز عيسي پذيرفت، زيرا، موقع تولد او دقيقا معلوم نبود. ازين روست که تا امروز بابانوئل با لباس و کلاه موبدان ظاهر مي شود و درخت سرو و ستاره بالاي آن هم يادگار مهري هاست،
جالب اين است که يلدا کلمه ايست سرياني به معناي تولد و به گفته ابوريحان آن را شب زادن ترجمه کرده اند.
همچنين گفته ميشود وقتي ميتراييسم از تمدن ايران باستان در جهان گسترش يافت،در روم وبسياري از کشورهاي اروپايي ،روز ?? دسامبر به عنوان تولد ميترا جشن گرفته ميشد.ولي پس از قرن چهارم A.D در پي اشتباهات محاسباتي اين روز به ?? دسامبر انتقال يافت و در آن زمان مسيحيان روز ? ژانويه را روز تولد مسيح جشن مي گرفتند.اما با گسترش مسيحيت در آن زمان به دليل اينکه نمي توانستند مردم را از برپاداشتن اين جشن منع کنند بنابراين روز کريسمس را به روز ?? دسامبر جابه جا کردند.
آيين شب يلدا يا شب چله، خوردن آجيل مخصوص ، هندوانه، انار و شيريني و ميوه هاي گوناگون است که همه جنبه نمادي دارند و نشانه برکت، تندرستي، فراواني و شادکامي هستند. در اين شب هم مثل جشن تيرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روي پوکي و يا پري آن، آينده گويي مي کنند.

بر گرفته از کتاب های : 
 "ديدي نو از آييني کهن" نوشته دکتر فرهنگ مهر 
 "گاه شماري و جشنهاي ايران باستان" نوشته هاشم رازي
                                              
                                               منبع: سایت زنده رود

پ.ن۱: خداییش من از شب یلدا جز هندونه و انار و آجیل نمیشناختم
پ.ن۲: شب یلداتون خوش بگذره... فال حافظ یادتون نره...
پ.ن۳: پیشنهاد میکنم شعر تا صبح شب یلدا -> از "هوشنگ ابتهاج(ه.الف سایه)"  رو بخونین.

                                 
از این همه فشار اقتصادی که داره مردم رو ذره ذره خورد میکنه دارم دیوونه میشم. امروز تو درمونگاه طرف حتی پول کافی برای تزریق آمپولِ بچه ی۸، ۹ سالش رو نداشت... تو این فکرم یه نمونه از گرونی میوه و گوشت و غیره رو تو این ایام عید و شب یلدا دیدیم و صدامون در نیومد... واقعا شب عید قراره چه بلایی سر قشر ضعیف جامعه بیارن؟ اوضاع اقتصادی مردم عادی جامعه خیلی بده و ما هنوز تو بسته های طرح های اقتصادی و جلسه های چهار، پنج ساعته و سوالهای ساده ای مثل "وام های صنعتی کارآفرین بدهیم یا خیر؟" موندیم و نمیخواهیم اعتراف کنیم طرح "وام بنگاه های زودبازده" باعث جریان حجم عظیمی از پول به جامعه و ایجاد تورمی شده که بسته ذغال ۱۵۰تومانی رو ۸۰۰ تومان و چای را تا کیلویی ۲۱ هزار تومان هم رسانده... واقعا به نظر شما اونهایی که قبلا توانایی خرید نداشتن الان دیگه چیکار میکنن؟ چرا همیشه و همه جای دنیا توزیع ثروت ناعادلانه ست؟


پ.ن: دلم میخواست از خواهش و تمنایی که تو چشمای پدر این بچه بود عکس بگیرم اما مثل همه ی آدما از ثبت واقعیت ها ترسیدم...

خوبه آدم جنبه داشته باشه با چهار تا پر برف، تب 40 درجه نکنه...
حالم واقعا بده...
بماند که یک ماهه این مریضی لعنتی از تو خونه ما بیرون نرفته...