|
این جمله ای است که اگر در گوگل معروف جستجو کنیم نتایج گوناگونی به ما میدهد و مهمترین آنها تعریفی است که در ویکی پدیا ارایه شده است. همه ی ما کم و بیش با نرم افزارهای متن باز(Open Source) آشنا هستیم و خیلی ما حتی از همین نرم افزار ها برای ایجاد وبلاگ های شخصی استفاده میکنیم. قصد من از مطرح کردن این موضوع زیر سوال بردن کسانی نیست که داخل ایران یا حتی خارج از ایران با ایجاد تغییرات در این دسته نرم افزارها، برنامه ی کاربردی نرم افزاری(Application) دلخواه خود را تولید میکنند. بلکه بیان مطلبی است که شاید تا امروز خواسته یا ناخواسته با آن برخوردی نداشته ایم یا مطالعه ی آن را مرتب به تعویق انداخته ایم. MIT or X Consortium License کمترین نوع CopyLeft در نرم افزارهای رایگان است و به کاربر اجازه ی استفاده، ویرایش، انتشار را تا زمانی میدهد که کپی رایت نرم افزار برداشته نشود. در این حالت نیازی به آگاه کردن شرکت مالک نرم افزار در صورت ایجاد تغییرات در نرم افزار توسط کاربر وجود ندارد. هنگامی که شما این با این نوع CopyLeft موافقت کردید هرگونه تغییر توسط شما به عنوان حق قانونی شرکت صاحب نرم افزار تلقی می شود. در صورتی که شما این نرم افزار را با تغییرات به صورت یک نرم افزار کد بسته درآورید امکان تعقیب و پیگیری شما وجود دارد. نوع دوم CopyLeft دقیقا تعریفی مانند مورد قبل دارد با این تفاوت که کاربر موظف است پس از ایجاد تغییرات در نرم افزار مربوطه، این تغییرات را از طریق آگهی، مستندات عمومی به طور جداگانه به اطلاع شرکت صاحب نرم افزار و عموم مردم برساند. در این حالت نیز شما حق حذف آرم و کپی رایت شرکت را ندارید وتغییرات انجام شده جز حقوق قانونی شرکت محسوب میشود نه جز حقوق شما! در صورت انجام ندادن مراحل فوق حق تعقیب شما برای شرکت فوق محفوظ است.در این حالت شما حق تغییر در کلیه ی بخش های نرم افزار را دارید. نوع سوم CopyLeft عبارت است از حق استفاده از نرم افزار و ایجاد تغییرات در بخش هایی که توسط شرکت صاحب نرم افزار و مجاز دانسته شده است.در این حالت نیز حق برداشتن کپی رایت را ندارید.در صورت ایجاد تغییر در کل نرم افزار مورد تعقیب قرار خواهید گرفت.در این حالت حق کپی رایت تغییرات ایجاد شده متعلق به شما است و در صورت علاقه میتوانید آن را به شرکت مذکور واگذار کنید. یکی از وسیع ترین حقوق CopyLeft است که بر اساس آن اجازه استفاده، ویرایش و انتشار در نرم افزار را به میزان دلخواه به کاربر میدهد. مثل حالت قبل امکان تغییرات در بخش هایی را میدهد که شرکت صاحب نرم افزار آن را مجاز دانسته با این تفاوت که کلیه ی نرم افزارها یا تکنولوژی های استفاده شده در هنگام تغییرات نیز باید تحت لیسانس GPL باشند.(محدودیت های این نوع هنوز برای هیچ کس به طور کامل مشخص نیست). در صورت ایجاد تغییر در کل نرم افزار مورد تعقیب قرار خواهید گرفت در مورد نرم افزارهای متن بازی است که شامل ماژول ها یا بخش هایی میشوند که از نرم افزارهای متن بسته استفاده کرده اند. در این حالت شما حق ویرایش بخش های متن باز و برقراری ارتباط با بخش های متن بسته تحت APIهای ارایه شده توسط شرکت مورد نظر را دارید. + نوشته شده در 88/03/06توسط نون |
|
ای-میل پیوندهای روزانه آرشیو موضوعات پیوندها |